Kérdése van? +385(0)900011
Jest używany jako olejek eteryczny, roślina lecznicza, miododajna i ozdobna.
Wieloletnia, zimozielona bylina o wysokości do 15 cm, z gęstym płożącym się kłączem. Kwiaty są ciemnofioletowe, rzadko białe, mają przyjemny mocny aromat. Kwitnące fiołki są wrażliwe na zbliżającą się złą pogodę. Aby zapobiec się przedostawaniu wilgoci na pręciki i słupki, kwiaty opadają, a ich płatki są do siebie dociskane. Po zauważeniu takiego zjawiska można śmiało spodziewać się pogorszenia pogody. Kwitnie w od marca do maja i powtórnie pod koniec lata. Nasiona są rozsiewane przez mrówki, więc raz zadomowiony, słodki fiołek może pojawić się w dowolnym miejscu w ogrodzie.
Występuje naturalnie w Europie, na Krymie, Kaukazie, Bałkanach, w Azji Mniejszej, Afryce Zachodniej i Północnej. Rośnie na obrzeżach i polanach lasów liściastych. Rośliny można też spotkać w starych parkach, ogrodach, dawnych posiadłościach, przy drogach, preferuje miejsca pół słoneczne lub cieniste, a gleby luźne, żyzne próchnicze i lekko wilgotne. Przy suchej pogodzie konieczne jest podlewanie, rozmnaża się poprzez nasiona lub kłącza i pędy.Pędy rozwijające się w okresie wegetacji kwitną w drugim roku.
Jest uprawiany jako roślina ozdobna ze względu na swój bardzo przyjemny zapach oraz piękne kwiaty.
Olejek eteryczny z kwiatów, liści i korzeni fiołka wykorzystywany jest w perfumerii do otrzymywania wysokiej klasy perfum. W cukiernictwie fiołek jest używany do aromatyzowania słodyczy i napojów.
Skromny fioletowy kwiat o pięknym zapachu, według jednej legendy, kojarzy się ze śmiercią Attisa, ukochanego frygijskiej bogini Kybele, według innej jest przemienioną łzą wdzięczności Adama za radosną nowinę przyniesioną przez archanioła Gabriela o przebaczeniu przez Boga wszystkich jego grzechów. Starożytni Grecy uważali go za kwiat smutku, a jednocześnie był symbolem budzącej się natury, jej corocznego odnawiania. Żadne święto nie mogło się obejść bez tych kwiatów. Rzymianie powszechnie używali fiołka w celach leczniczych, dodawali go do wina, nazywając je „wiosennym napojem”. Starożytne rzymskie przysłowie in viola esse dosłownie oznacza „leżeć na fiołkach” lub „być w błogości". W południowych Niemczech obchodzono uroczystość na cześć tego pierwszego wiosennego kwiatu — Dzień Wiosny. Fiołki cieszyły się bardzo dużą popularnością we Francji. Być może dlatego te skromne kwiaty stały się jednym z symboli, nie tylko legendarnych paryskich kwiaciarek, ale i samej stolicy Francji. Są również symbolem francuskiej Tuluzy. Wiadomo, że pachnący fiołek był talizmanem i ulubionym kwiatem Napoleona Bonaparte i jego żony Józefiny.
Goethe był namiętnym wielbicielem pachnących fiołków. Nie tylko kochał fiołki, ale zajmował się ich hodowlą. Idąc więc na spacer po obrzeżach swojego rodzinnego Weimaru, zawsze zabierał ze sobą worek nasion różnych odmian tych kwiatów i zasiewał je we wszystkich odpowiednich miejscach. W rezultacie jeszcze za życia poety przedmieścia Weimaru pokrywały kwitnące trawniki fiołków, które Niemcy wciąż nazywają „kwiatami Goethego”.
Pod koniec XIX w. cukiernicy z Tuluzy jako pierwsi kandyzowali kwiaty fiołka i sprzedawali je w całej Europie. Kwiaty dawniej kandyzowano, produkowano z nich syrop na kaszel oraz używano ich do aromatyzowania octu. Liście rośliny również są jadalne, można je dodawać do wiosennych zup.Prawdziwy ekstrakt z kwiatu fiołka jest dostępny do zastosowań kulinarnych, zwłaszcza w krajach europejskich, ale jest drogi.
Był używany jako roślina lecznicza od czasów starożytnych.Do leczenia używa się kwiatów, liści oraz kłącza.W ziołolecznictwie jest stosowany w różnych dolegliwościach układu oddechowego, bezsenności i w chorobach skóry.Działa wykrztuśnie, napotnie, moczopędnie, odkażająco, żółciopędnie i rozkurczowo. Upłynnia zalegający śluz w drogach oddechowych, ułatwiając jego wydalenie.
Jest wpisany do British Herbal Pharmacopoeia jako środek wykrztuśny i przeciwnowotworowy.Stosowany również w medycynie azjatyckiej. Używany jako lekarstwo na gruźlicę, zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli i zapalenie opłucnej; jako środek uspokajający na bóle głowy, histerię, drgawki, epilepsję, ataki nerwowe, kołatanie serca, bezsenność; do leczenia raka, usuwania brodawek; przy spastycznym kaszlu, kokluszu i chorobach skóry. Nalewka z pachnących fiołków stosowana jest przy raku gardła, guzach jelit i macicy, wywary-do płukania gardła przy grypie, bólu gardła i innych procesach zapalnych górnych dróg oddechowych. W bułgarskiej medycynie ludowej jest stosowany w leczeniu wysypki skórnej jako środek moczopędny na piasek i kamienie w nerkach i w pęcherzu. Ugotowane liście nakłada się na rany ropne, czyraki, obrzęki i stany zapalne skóry. W Indiach używany jako środek napotny i przeciwgorączkowy. preparaty z korzenia fiołka mają działanie wykrztuśne, wymiotne, przeczyszczające, żółciopędne, przeciwgorączkowe i uspokajające. Przedawkowanie powoduje nudności, wymioty i biegunkę.
